พ.ศ. 2549 ปีสุดท้าย ของการทำวิทยานิพนธ์ ถ้าไม่ทำ ไม่เสร็จ ไม่สำเร็จ ทุกอย่างที่ผ่านมา ไม่มีความหมาย การเรียนในรั้วพระจอมฯ กว่าจะผ่านได้แต่ละวิชา ไม่ใช่เรื่องง่าย นอกจากเก่งแล้ว ยังต้องขยัน อดทน เพราะเราเรียนไป ทำงานไปด้วย
ตัดสินใจลาออกจากงาน กลับมาเป็น นศ.ปริญญาโทเต็มตัว แบกโน๊ตบุ๊ค Toshiba 15 นิ้ว ขึ้นรถ
เมล์ มาพระจอมฯ แทบทุกวัน เพื่อมานั่งเขียนโค๊ด MathLab มาแปล IEEE paper แสดงความตั้งใจให้ Professor เห็นว่า "หนูอยากเรียนจบจริงๆนะคะ"
1 ปี เต็มๆ ที่ตั้งใจทำวิทยานิพนธ์ ไม่มีรายได้ มีแต่รายจ่าย ขอบคุณครอบครัวที่เข้าใจ ให้กำลังใจตลอดเวลา ในที่สุดก็เรียนจบปริญญาโท สมความปรารถนา สร้างความภาคภูมิใจให้ตัวเอง และครอบครัว ญาติพี่น้อง วงศ์ตระกูล(ขนาดน้าน)
ตั้งแต่เรียนจบมา MathLab ไม่เคยจับอีกเลย วิชา Image Processing การบีบอัดภาพ ยังไม่เคยนำไปใช้ ตัดต่อภาพ วิดีโอ แอนิเมชัน ใช้บ้าง นานๆที รับงานเสริมแปล IEEE paper ให้รุ่นน้องบ้าง
เส้นทางการทำงาน ตั้งแต่เรียนจบ ป.โท เริ่มตั้งแต่ งานบริหาร การตลาด ดูแลผลิตภัณฑ์ด้านไอที, ธุรกิจแฟรนไชส์เครื่องสำอางค์, ธุรกิจเครือข่ายอาหารเสริม, ธุรกิจออนไลน์, ร้านค้าออนไลน์, Affiliate, Dropship,eBay,พรีออเดอร์,สอนไอที
แม้จะไม่ได้ทำงาน ที่ตรงกับสายงานโดยตรง แต่ความรู้ด้านไอที ผนวกกับประสบการณ์ทำงาน ด้านการตลาด การบริหารคน บริหารธุรกิจ ทำให้เราสามารถเรียนรู้ ต่อยอดไปสู่งานอื่นๆ ได้ไม่ยากนัก
สิ่งที่ได้จากการเรียนปริญญาโท ไม่ได้หวัง เพียงความรู้ตามหลักสูตร หรือเรียนเพียงเพื่อ รับใบปริญญา แต่ระหว่างการเรียน เปรียบเสมือน เรากำลังเดินทาง บนเส้นทางอีกสายหนึ่ง ขึ้นอยู่กับเรา ว่าจะมองสิ่งรอบตัว สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างทาง อย่างไร เราได้เรียนรู้วิธีคิด ค้นหา ขวนขวาย ปรับทัศนคติ รู้จักคน รู้จักงาน รู้จักอดทน (สำคัญมาก) รู้จักแก้ปัญหา ไม่ใช่เฉพาะปัญหาในห้องเรียน แต่หมายถึงปัญหารอบด้าน ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต รวมถึงยังได้มิตรภาพ ได้คอนเนคชัน ที่จะได้พึ่งพากันต่อไปภายภาคหน้า
เพื่อนที่จบปริญญาโท รุ่นเดียวกัน มีทั้งทำงานบริษัทชื่อดัง เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยชั้นนำ ทำธุรกิจส่วนตัว ไปอยู่ต่างประเทศ ต่างๆนาๆ ความรู้ความสามารถ ไม่มีใครขโมยไปจากเราได้ ขึ้นอยู่กับเรา ว่าจะนำไปปรับใช้อย่างไร ส่วนตัวเจ้าของบล็อก เลือกที่จะทำงานออนไลน์ ทำธุรกิจบนโลกออนไลน์ มีอิสระทางเวลา มีเวลาอยู่กับครอบครัว ไม่ต้องรีบตื่นแต่เช้ามืด เพื่อไปรถติดบนถนน ไม่ต้องเล่นเกมส์การเมืองกับใคร อยากไปเที่ยวต่างประเทศเป็นเดือนๆ หรือเยี่ยมญาติต่างจังหวัด ไม่ต้องลางานกับใคร
ไม่ว่าคุณจะทำงานประจำ หรืองานไม่ประจำ ขอให้มีความสุขกับงานที่ทำ
ไม่ว่าคุณจะจบการศึกษา ระดับประถม หรือ ปริญญาโท-เอก ไม่สำคัญเท่ากับ คุณสามารถดูแลตัวเอง คนในครอบครัว ให้มีความสุข มีคุณภาพชีวิตที่ดี มีโอกาสช่วยเหลือแบ่งปันสู่สังคมบ้าง สำหรับเรา คือ ความสำเร็จในชีวิตแล้ว ...ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ ^0^
